Ben bir paranoyagim. Yalanciyim. Sinirlendigimde, kizdigimda, korktugumda ve koseye sikistigimda, karsimdaki her kimse onu dusunmuyorum. Ani karar verip ani yumusuyorum. Bunun sonucunda vicdani rahatsizliga dusuyorum. Psikolojik problemlerim var; cok fazla dusunuyorum. Birisine her zaman ihtiyac duyuyorum cunku tek basima yetemiyorum. Hayattan, yasamaktan ve onume cikacak her turlu aksilikten korkuyorum. Sikiliyorum ve bunun sonucunda kendimi dusunceye vuruyorum. Dusuncenin getirdikleri ise her zaman yikim oluyor. Paranoyak oldugum icin yasanmamis veya yasanmayacak bir olayi kafamda cok rahat kuruyorum ve bunun sonucunda karsimdakine hak etmedigi bicimde davraniyorum. Sevdigim birini bile, kafamda kurduklarimdan dolayi uzebiliyorum. Kendime guvenmiyorum ve hayat hakkinda demek istemiyorum ama insanlar hakkinda nasil davranilacagini bilmedigim icin, dertlerimi birisiyle paylasmak istiyorum. Bunun sonucu da her zaman; ne yapmam gerekiyor sorusuna cikiyor. Bu soru yuzunden bircok kisinin canini siktim, uzdum ve kendimden uzaklastirdim. Bunlar benim dusunebildigim kotu noktalarim. Lutfen beni taniyin ve ona gore karar verin...